Om door Gods genade behouden te worden moet de zondaar in Jezus geloven (Johannes 8:24); zich bekeren van zijn zonde (Handelingen 17:30); zijn geloof in Jezus Christus belijden (Romeinen 10:9-10); en zich laten dopen (d.w.z. laten onderdompelen in water) tot vergeving van zijn zonden (Marcus 16:15-16; Handelingen 2:38-41). De zondaar verdient zijn vergeving niet; het bloed van Jezus Christus reinigt hem van zijn zonden door Gods genade (zie Petrus 1:18-19). Maar dit geschiedt alleen, zoals wij zojuist hebben beschreven, langs de weg die ons door Jezus zelf is aangegeven.
Een organisatie voor de gemeente volgens de Schrift
Elke plaatselijke gemeente is onafhankelijk en wordt geleid door broeders die eenmaal daartoe bekwaam geworden; worden aangesteld als ouderlingen/oudsten (Handelingen 20:17,28, Titus 1:5). De oudsten worden bijgestaan door diakenen (1 Timoteus 3: 8-10), leraars van het Woord (Efeziërs 4:11; Galaten 6:6), evangelisten (Efeziërs 4:11; 2 Timoteus 4:5), en door alle leden overeenkomstig hun capaciteiten (Efeziërs 4:15-16): De gemeente van Christus heeft geen aards hoofd. Jezus alleen is Hoofd van Zijn gemeente (Kolossenzen 1:18). Zij heeft geen hoofdzetel hier op aarde, en ook geen centrale bestuursorganisatie, van waaruit en waardoor de plaatselijke gemeenten bestuurd worden. Een organisatie boven die van de plaatselijke gemeente vindt men niet in de Schrift. Organisaties als synoden, kerkraden e.d., die soms beslissingen nemen voor meerdere plaatselijke gemeenten, zijn volstrekt onbijbels.
Een plan voor aanbidding en werk volgens de Schrift
Christenen aanbidden God in "Geest en waarheid" (Johannes 4:23-24). Dit houdt in het zingen (a capella) van "psalmen, lofzangen en geestelijke liederen" (Efeziërs 5:19); het deelnemen aan de maaltijd des Heren wat volgens de Schrift (zie Hand 20: 7; Kor. 11:17-34; Hebreën 10:25) elke eerste dag van de week moest gebeuren; het onderwezen worden uit het Woord en het uitspreken van gebeden (Handelingen 2:42) en het vormen van de gemeenschap. Dit laatste houdt o.m. in: het onderling vormen van een hechte band en het doen van bijdragen om het werk des Heren uit te voeren (1 Korintiërs 16:1-2; 2 Korintiërs 9:1-8). Het werk van de gemeente bestaat uit drie factoren: 1) het prediken van het evangelie aan de volken (Matteus 28:19, Efeziërs 3: 8-12), 2) het stichten van de eigen leden in het geloof (Efeziërs 4) en 3) het verrichten van liefdadigheid (Galaten 5:1-10; Jakobus 1:27).
PRAKTISCHE OVERWEGINGEN
Duizenden locale gemeenten van Christus
Is dit allemaal mogelijk? Is een dergelijk plan in onze tijd uitvoerbaar? Wat hier allemaal wordt voorgesteld, is niet alleen mogelijk, maar is ook hoogst doelmatig. Hiervan getuigen duizenden plaatselijke gemeenten van Christus die men in vele landen aantreft, ook in voormalig oostblok landen. De leden van deze gemeenten willen niets anders zijn dan 'christenen' in de ware zin van het woord. Zij vormen geen sekte maar zijn slechts deel van de gemeente, het lichaam van Christus.
Is er hoop voor de toekomst
Ja, eenheid is mogelijk! Ook u kunt eenvoudig christen zijn! Dit is het voornaamste, want het raakt u en uw persoonlijke verantwoordelijkheid. Diep in het hart van de meesten die zich christen noemen is een verlangen naar eenheid in Christus. Als ook u bereid bent hieraan mee te werken, laten we dit dan samen bespreken. Laten we hand in hand in het werk des Heren opgaan en in de ware eenheid des geloofs leven. Laten wij dit verlangen van de mensen en het gebed van Jezus onze Heiland, werkelijkheid doen worden. Moge God onze hulp zijn!
Vorige